Sommige zaken blijven actueel. Bij het doorspitten van dozen kwam ik mijn oude dichtbundeltje tegen. Hier een gedichtje geschreven op mijn 13de in 1990:
De wereld vergaat voor onze neus
Door al die afvalstoffen
Elk jaar, het is heus
Wordt de ozonlaag getroffen
Vele mensen worden kapot gereden
Door dat stomme verkeer
Mensen zijn jullie nu tevreden?
Straks zijn er geen bomen meer!
En hoe kunnen wij dan ademhalen
Zonder zuurstof leven
Later moeten we voor lucht betalen
Mensen is dat jullie streven?
Stop toch met wegen bouwen
Verbied het verkeer
Afvallosers het zal jullie berouwen
Straks is er geen aarde meer!
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen